CHAŁUPKI
¤ Średniowieczny zamek kasztelański Novum Castrum (zniszczony) ¤

Ciekawie przedstawia się cała historia sporu namiestnika ziemi kłodzkiej z nadania króla czeskiego Hynko Krusziny z rozbójnikami z Chałupek a później z biskupem oleśnickim. Gdy zamek w Chałupkach przejął Zygmunt von Rachenau, stał się on gniazdem rozbójników terroryzujących całą okolicę. Przeciw zbójom wystąpił właśnie Hynko Kruszina, któremu porwali i zgwałcili oni córkę. Zaprzysiągł srogą zemstę von Rachenau. W tym celu przeniósł się do zamku w Ząbkowicach Śl., aby być bliżej swojego wroga. Wkrótce potem zdobył Chałupki, jednak nie schwytał przywódcy zbójów, począł za to napadać na ziemie biskupa oleśnickiego Konrada IV, którego wasalem był von Rachenau. We Wrocławiu zebrała się więc rada która miała rozstrzygnąć spór i zakończyć walki. Jej wyrokiem Hynko Kruszina miał otrzymać wszytkie dobra von Rachenaua. Ten tymczasem zajął biskupi zamek Kaltenstein w księstwie nyskim. Reakcja biskupa była natychmiastowa, 11 marcu 1442 r. odbił zamek i pojmał bandę zbojów. Sam von Rachenau zginął w czasie walki. Zamek w Chałupkach otrzymał Kruszina i obsadził swoim kasztelanem. Jednak także i on zaczął się parać zbójowaniem, m.in. podobnie jak von Rachenau napadł na klasztor w Henrykowie, a gdy przedstawiciele miast ziębickich zjeżdżali do Nysy w celu naradzenia się nad coraz poważniejszym problemem szerzenia się rozbójnictwa, Kruszina zorganizował zasadzkę i pojmał oddział wojska księcia opawsko-ziębickiego Wilhelma. Wywiózł go do swojego zamku w Karpieniu i zażądał dużego okupu, który wkrótce otrzymał. Tym czynem rozsierdził jednak mieszczan którzy zorganizowali wyprawę wojenną pod wodzą samego Wilhelma. Oba zamki Krusziny wykorzystywane do zbójeckich napadów, w Chałupkach i Karpieniu zostały zdobyte w dwa dni a ich załogi wybite. Kruszina odpowiedział krwawym atakiem na wsie ziębickie, a także zaskakującym i zakończonym sukcesem szturmem zamku w Otmuchowie, który był główną siedzibą biskupa. Udało mu się go utrzymać i dopiero po pół roku oddał go sam za bardzo wysoki okup. Pokój między obiema stronami zawarty we Wrocławiu zapanował dopiero rok później w 1445 r. Kruszina zmarł w roku 1454, przeżywając zarówno biskupa Konrada IV jak i księcia Wilhelma. Cały swój majątek pozostawił synowi, który od razu pozbył się go na rzecz Jerzego z Podiebradu przyszłego króla Czech za astronomiczną w tamtych czasach sumę ponad 23 tys. kop groszy.