Jeśli odwiedziłeś(aś) już ten zamek/dwór obronny, oceń go!
Jeśli podoba Ci się ta strona, wesprzyj ją w Google!
 niewielkiej wsi Modliszewice koło Końskich znajdują się okazałe ruiny dworu obronnego. Malowniczo położony na sztucznej wyspie do dzisiaj otoczony jest wodą. Obecny wygląd to efekt niedokończonych prac rekonstrukcyjnych z lat osiemdziesiątych, oryginalne mury wymieszane są ze współczesnymi. Jest też mały fragment niskiego muru obwodowego otaczającego niegdyś obiekt.
Dwór zbudowano na planie prostokąta o wymiarach 11 x 27 m, ma dwie kondygnacje i dwie basteje w przeciwległych narożach. Można jeszcze dostrzec ciekawe detale architektoniczne, obramowania okienne i drzwiowe, tarasy, arkady świadczące o dużych walorach artystycznych obiektu. W środku oczywiście nic nie ma, ale przy drzwiach na piętrze widnieje inskrypcja łacińska skopiowana z bramy wawelskiej.
Obok dworu stoi odnowiony budynek bramny z portalem i otworami strzelniczymi oraz budynek zwany kuźnią. Obiekt oczekuje na właściciela, który dokończyłby jego odbudowę.
Plan dworu wg E. Gąssowskiej i L. Kajzera
Źródło: Przemiany architektury rezydencjonalnej w XV-XVIII wieku na terenie dawnego województwa sandomierskiego
 wór obronny w Modliszewicach postawił właściciel tych ziem Andrzej Dunin Modliszewski herbu Łabędź w końcu XVI w., na miejscu dawnego zamku lub dworu Odrowążów z XIV w. o którym niestety nic nie wiadomo.
Andrzej Modliszewski
Budowniczy fortalicjum Andrzej Modliszewski był starostą łomżyńskim i kolneńskim. Mimo, że nie piastował zbyt ważnych stanowisk to był cżłowiekiem obytym w świecie i znającym najnowsze trendy mody i kultury. Od najmłodszych lat przebywał bowiem na dworze cesarza Maksymilianan II, a następnie Anny Jagiellonki. Znany jest jego renesansowy nagrobek w katedrze łomżyńskiej dłuta słynnego włoskiego architekta i rzeźbiarza Santi Gucciego (lub z jego kręgu warsztatowego). Dwór w Modliszewicach również przypisuje się Santi Gucciemu, choć nie ma na to stuprocentowych dowodów.
|
W pierwszej kolejności powstał główny korpus obiektu a następnie dostawiono dwie półokrągłe basteje ze strzelnicami. Do dworu prowadził drewniany most zwodzony.
pocz. XVII w. - Modliszewice kupił Jan Lipski herbu Łada, późniejszy arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski
ok 1630 r. - od strony północnej dobudował on piętrowy budynek bramny a całość otoczył niewysokim murem obwodowym
koniec XVII w. - dwór przeszedł w ręce Humięckich
I poł. XVIII w. - a następnie Małachowskich herbu Nałęcz. Oni to dobudowali przylegający do bramy budynek zwany kuźnią. W jego murze wykryto fragmenty kamieniarki z dworu a więc musiał on być już w ruinie
Następnymi właścicielami byli Tarnowscy, ale nie poczynili żadnych starań o odbudowę dworu
1939-45 - podczas okupacji dwór był siedzibą wyjątkowo okrutnego Niemca o nazwisku Fitting. Zmuszał on Polaków do morderczje pracy i grabił całą okolicę. W obawie przed zamachem kazał postawić przy dworze wieżę strzelniczą. Nie pomogło mu to jednak, bo został zabity na rozkaz Armii Krajowej
1976 r. - badania archeologiczne przprowadzili E. Gąssowska i L. Kajzer
lata 1983 - 85 - Wojewódzki Ośrodek Doradztwa Rolnicznego odbudował budynek bramny i kuźnię
lata 1985 - 90 - odbudowywano sam dwór, ale prace zostały przerwane z powodu braku środków finansowych
Wolny choć na terenie Wojewódzkiego Ośrodka Postępu Rolniczego. W weekendy ośrodek ten jest zamknięty ale można zadzwonić dzwonkiem przy bramie i poprosić o wpuszczenie.
Północna cześć woj. świętokrzyskiego. 2 km na północny zachód od miasta Końskie. 33 km na południe od Opoczna. Zobacz na mapie.
Pociągiem można dojechać do Końskich. Dalej PKS-em lub ok. 30 min. piechotą. Fortalicjum stoi tuż przy drodze. Samochodem można dojechać pod sam dwór.
Nie wiadomo gdzie jest przystanek PKS, ale powinien być blisko.
Pobieżne oglądnięcie zajmuje ok. 15 min.
Modliszewice - Ośrodek WODR, tel. (0...41) 372 22 84
Końskie - Hotel "Łuczyński", ul. Warszawska 24, tel. (0...41) 372 29 68
Końskie - OW "Łucznik", ul. Spacerowa 11, tel. (0...41) 372 02 96
Sypkowie Agnieszka i Robert - Zamki i warownie ziemi sandomierskiej
Praca zbiorowa - Przemiany architektury rezydencjonalnej w XV-XVIII wieku na terenie dawnego województwa sandomierskiego
|
|
