Jeśli odwiedziłeś(aś) już ten zamek/dwór obronny, oceń go!
Jeśli podoba Ci się ta strona, wesprzyj ją w Google!
 ortalicjum piotrowickie leży w północnej części wsi nad bezimiennym dopływem Strzegomki. Główny budynek, mimo że mocno zrujnowany prezentuje się bardzo ciekawie, ze względu na masywną bryłą z czterema narożnymi basztami. Jest on otoczony fosą (dziś bagniskiem) z pozostałościami fortyfikacji ziemnych i kilkoma zrunjowanymi podłużnymi budynkami gospodarczymi.
Wejście prowadzi od południowego wschodu kamiennym pięcioprzęsłowym mostem, ale żeby dostać się na jego teren trzeba najpierw pokonać furtkę przy jedynym zamieszkałym do dziś budynku. Tam mieszka osoba pilnująca dworu i tylko ona może zezwolić na jego oglądnięcie z zewnątrz. Obecnie cały teren został bowiem kupiony przez osobę prywatną i jest w remoncie. Obok tego domu, częściowo na wale stoi wysoki budynek, prawdopodobnie dawny szpital dla biednych z połowy XIX wieku.
Dwór zbudowano na planie zbliżonym do kwadratu o boku 28 m z kamienian łamanego, który był uzupelniany później cegłą. Budynek posiada 3 kondygnacje plus wysokie poddasze oraz piwnice. Wskazujące strony świata, 4 cylindryczne wieże nakryte spiczastymi hełmami mają również 3 kondygncje. Na elewacjach zachowaly się szczątki prostej kamieniarki okiennej z piaskowca. Nie przetwał niestety piękny portal z 16 herbami, nad którymi górował cesarski orzeł (ukradziono go w 2002 r.), ani dekorcaje sgraffitowe widoczne na starej rycinie. Wnętrza są trzytraktowe z zachowanymi komnatami sklepionymi kolebkowo z lunetami. Przetrwało także kilka kominków w tym jeden z herbem Zedlitów.
Pozostaje mieć nadzieję, że prywatny właściciel rzeczywiście przywróci zameczkowi dawną świetność, bo po pierwszych pracach m.in. przy dachu, nie widać aby były one kontynuowane.
Dwór na drzeworycie Klitzscha i Rochlitzera z II poł. XIX wieku. Widać baszty pozbawione hełmu
 Plan dworu wg. J. Pilcha
| Historia |  |
 ortalicjum powstało w II poł. XVI wieku z inicjatywy
Jacoba von Zedlitza który był właścicielem wsi w latach 1568-94. W roku 1600 Piotrowice weszły w skład ordynacji tegoż rodu z główną siedzibą w Łażanach, ale piotrowicki dwór obronny nadal były zamieszkiwany przez Zedlitzów. W XVII wieku jako właściciele posiadłości wymieniani są kolejni Zedlitzowie oraz Nostitzowie, którzy kupili od nich ordynację łażańską w 1622 roku.
Spory sąsiedzkie
W XVII w. nie tylko Polska była areną zajazdów i kłótni sąsiedzkich. Historia Piotrowic pokazuje, że i Śląsk był nią dotknięty. Bezpośrednio ze soba graniczyły posiadłości łażańskie i piotrowickie Siegmunda Nostitza i przyłęgowskie hrabiego Masenau. Obydwaj tak zaszli sobie za skórę, że Nostitz zastrzelił w końcu psa sąsiada. Ten napadł na jego karetę i zażądał satysfakcji. Nostitz nie zamierzał się pojedynkować i strzelił w napastnika. Chybił jednak, ale zaczajeni w krzakach ludzie Masenau'a już nie i Nostitz legł martwy na kolana małżonki.
|
W międzyczasie wojna 30-letnia spowodowała całkowite splądrowanie rezydencji i na stałe przeniesienie siedziby Siegmunda von Nostitz do pobliskich Łażan. Jako następny właściciel wymieniany jest Otto Siegmund von Nostitz. W latach 90-tych XVII wieku Nostitzowie przeprowadzili remont i przebudowę obiektu. W 1716 roku Piotrowice odziedziczył Carl Gotlieb von Nostitz, a po jego śmierci w 1742 r. wdowa Beate Abigail. Majątek był już wtedy mocno zadłużony, ale ponowne małżeństwo z bohaterem wojen śląskich - pruskim generałem kawalerii – Wilhelmem Dietrichem von Buddenbrock pozwoliło go oddłużyć.
W drugiej połowie XVIII wieku Piotrowice, podobno w drodze losowania, otrzymał hrabia von Burghauss z Korfantowa - daleki krewny nie posiadającej potomstwa Beate Abigail. Był to dobry wybór. Za sprawą nowych właścicieli w XIX wieku wieś przeżywała lata świetności, a mieszkańcy mieli oparcie w nowym panu, który łożył duże sumy na cele charytatywne, np. zbudował przy dworze szpital dla biednych. W II poł. XIX wieku majatek odziedziczył Karl Ludwig Friedrich Fabian hr. von Pfeil und Klein - Ellguth, który przyjął nazwisko von Pfeil Burghauss. Po jego śmierci Piotrowice przechodziły z rąk do rąk i były zarządzane głównie przez dzierżawców. W 1894 r. dwór został przebudowany, przede wszystkim najwyższa kondygnacja oraz wieże, których szczyty pokryto blachą.
Następnie obiekt ucierpiał w czasie II wojny światowej, gdy zniszczeniu uległ dach i jedna wieża.
Po wojnie całe założenie przekazano Jaroszowskim Zakładom Materiałów Ogniotrwałych, a od lat 60-tych PGR-owi w Łażanach. W latach 70-tych kilkakrotnie prowadzono prowizoryczne prace zabezpieczające, ale niewiele one dały. Obiekt niszczał i był systematycznie okradany. W 2002 r. ukradziono piękny renesansowy portal (zapewne jest już za Odrą). Niedawno całe założenie zostało kupione przez osobę prywatną z Wrocławia.
 Dwór na przedwojennej pocztówce
Własność prywatna, więc tylko za pozwoleniem mieszkającego w dawnym szpitalu dozorcy.
Centralna część woj. dolnośląskiego. 60 km na południowy zachód od Wrocławia, 10 km na północ od Świdnicy. Zobacz na mapie.
Dwór stoi przy drodze wyjazdowej ze wsi w kierunku północnym.
| Noclegi | |
Świdnica - Schronisko PTSM, ul. Kanonierska 3, tel. (0...74) 852 26 45
Świdnica - Pokoje Gościnne, ul. Rycerska 6, tel. (0...74) 661 86 30
Świdnica - Pokoje Gościnne Eliza, ul. Marusarzówny 11, tel. (0...74) 852-11-53
Świdnica - Pokoje Gościnne Pod Lipami, ul. Główna 12, tel. (0...74) 853 47 63, gsm. 601 77 03 98
Świdnica - Pokoje Gościnne, ul. Łukasińskiego 27, tel. (0...74) 852 25 97, gsm 604 163 867
Świdnica - Pokoje Gościnne, ul. Bobrzańska 39, tel. (0...74) 853 64 23, gsm 660 057 858
Świdnica - Pokoje Gościnne, ul. Norwida 1, tel. (0...74) 853 46 81
Świdnica - Pokoje Gościnne Słowianka, ul. Bobrzańska 22, tel. (0...74) 853 46 81, gsm 601 836 383
Lamparska Joanna - Niezwykłe miejsca wokół Wrocławia
Mazurska Teresa, Rachwalski Eugeniusz, Załęski Jerzy - Zamki Dolnego Śląska
Pilch Józef - Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska
|
|
